Pogoda majówkowa pogrzebała nasze marzenia o długich spacerach w blachowieńskich lasach, a potem kilkudniowym włóczeniu się po (już lubianej przez nas) starej Warszawie. Jednak wyjazd do Warszawy, choć skrócony o połowę, pozostawił miłe wspomnienia, nowe cenne znajomości i cudowne odkrycia. Zatrzymaliśmy się u Sióstr Franciszkanek  Służebnic Krzyża w Laskach, gdzie nieprzerwanie od 1918 roku działa i ciągle rozwija swą działalność Triuno, czyli ośrodek szkolno-wychowawczy dla niewidomych dzieci i młodzieży. Jeden z najnowocześniejszych w Polsce. Spotkaliśmy się tam z bardzo ciepłym przyjęciem. Uwielbiam klasztorne wnętrza. Jest w nich taki ład, spokój, cisza, rytm, harmonia, skromność. I specyficzny zapach - uwielbiam! Samo przebywanie w klasztornych pomieszczeniach sprawia, że się odpoczywa i się JEST. Osobistym odkryciem tamtego pobytu w Laskach była dla mnie historia i osoba Matki Zgromadzenia oraz założycielki samego ośrodka.  Nie rozumiem, dlaczego o kimś takim nie mogę usłyszeć przynajmniej jeden raz w roku w mediach.